moment - plaats - ruimte - tijd

we verplaatsen ons van A naar B, in gedachten verzonken, fysiek ergens en in gedachten ergens anders. En tegelijkertijd gebeurt er van alles op verschillende niveau's en op meerdere plekken in verschillende hoedanigheden. We denken ons eigen landschap, al dan niet bewust aanwezig in het NU op de plek zelf, in het moment. Momenten, illusies, percepties, het loopt door elkaar heen. We zijn altijd wel 'ergens' en in verbinding met diepere lagen en frequenties.

Uitgangspunt in mijn werk is telkens een bepaald facet van dit ongrijpbare ‘ergens zijn’, hier=ergens, ergens=ook hier, onderweg zijn, een omweg, waar de voeten staan, waar mijn gedachten zijn, 'ergens vandaan moeten' hoeveel ruimte neem ik in, hoeveel ruimte heb ik nodig. Steeds vanuit de NU beleving waar ik ben, waar en in welke hoedanigheid dat ook mag zijn.

 Het wandelen, de combinatie van inspanning en ontspanning brengt je in een soort opperste staat van concentratie. Waar het even eeuwig nu lijkt en al het denken verstilt.

(Richard Long)

Als je het huidige moment werkelijk ervaart, wat ik aanwezigheid noem, is daar het nieuwe bewustzijn dat nu op de planeet aan het ontstaan is. Het is een ongelooflijk inzicht dat je hele leven bestaat uit nu. Het speelt zich af in het nu. Elke levenservaring, zelfs herinneringen en toekomstprojecties spelen zich af in het nu. Het is altijd nu.

(Eckhart Tolle)

hoeveel ruimte heb ik nodig?

hoeveel ruimte neem ik in?

als ruimte en tijd niet bestaan ben ik hier en overal tegelijkertijd

S.A.C. 59 - Maastricht  -   

19-11-2025 t/m 11 januari 2026 

Fabrice Hermans, Anne Chris van Doesburg, Floris Wamelink en Titia Eggen

TEKST van SAC – flyer

Het werk van Titia Eggen richt zich op het ongrijpbare gevoel van ‘ergens zijn ‘ – het voortdurend verschuivende besef van ruimte, aanwezigheid en innerlijke beweging. In haar praktijk onderzoekt zij hoeveel ruimte een mens werkelijk inneemt: fysiek, mentaal en energetisch. We bevinden ons altijd op meerdere plekken tegelijk: in een lichaam, in gedachten, in tijd. Eggen maakt dit gelaagde bestaan zichtbaar in werk dat zich ontvouwt in tijdelijke, vaak vluchtige gebaren en ervaringen.

In plaats van de werkelijkheid te willen meten of vastzetten, nodigt haar werk uit tot het ervaren van het moment zelf. Het hier en nu – veranderlijk, precair, maar volledig aanwezig – vormt de kern van haar onderzoek. Zo ontstaat een poëtische ruimte waarin niet de locatie centraal staat, maar de beleving van het bestaan dat erdoorheen beweegt.